صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 816

غزل شمارهٔ 816

شاعر: صائب

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ریرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
فانوس حجاب است چراغ سحری را
دامن به میان بر زده باید سفری را
22
در دامن منزل نبود بیم ز رهزن
همراه چه حاجت سفر بی خبری را؟
33
دریاب اگر اهل دلی، پیشتر از صبح
چون غنچه نشکفته نسیم سحری را
44
سختی رسد از چرخ به نازک سخنان بیش
با سنگ سر و کار بود شیشه گری را
55
از بی ثمران باش که چون سرو درین باغ
سرسبزی جاوید بود بی ثمری را
66
بیهوده فلک کار به دل تنگ گرفته است
از شیشه شکستی نرسد بال پری را
77
شد ترس من از نامه اعمال فزون تر
تاریکی شب بیش کند بی جگری را
88
نتوان به سپر برد کجی از گهر تیغ
عینک ندهد فایده ای کج نظری را
99
بس جای که آهستگی آنجاست درشتی
بی پرده کند نرمی گفتار، کری را
1010
تا صاحب فرزند نگردی، نتوان یافت
در عالم ایجاد، حقوق پدری را
1111
صائب به جز آشفتگی دل ثمری نیست
در دایره چرخ، پریشان نظری را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گلگونه چه حاجت بود آن روی نکو را؟

با پیرهن گل نبود کار، رفو را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 815

اگلی نظم

بر چرخ محیط است فروغ نظر ما

ساحل دل دریاست ز آب گهر ما

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 817

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای کرده نهان شرم جمال تو پری را

روی تو خجل ساخته گلبرگ طری را

جامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 21

ای خواجه چه تفضیل بود جانوری را

کو هیچ به از خود نشناسد دگری را

سنایی»دیوان اشعار»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 11

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00