غزل شمارهٔ 764

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ارما

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

دایم شکفته است دل داغدار ما

موقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

فارغ ز کعبه ایم و ز بتخانه بی نیاز

خاک مراد ماست دل خاکسار ما

آتش به پرده سوزی اسرار عشق نیست

رحم است بر دلی که شود رازدار ما

صد پیرهن ز دامن صبح است پاکتر

دامان گل ز شبنم شب زنده دار ما

خوش داشتیم وقت حریفان بزم را

چون می، گذشت اگر چه به تلخی مدار ما

شد پاره ای ز تن، دل ما از فسردگی

خامی به رنگ برگ برآورد بار ما

در روزگار ما دل بی درد و داغ نیست

در سنگ همچو سوخته گیرد شرار ما

از صدق، هر دو دست به دامان شب زدیم

تا همچو صبح، تنگ شکر شد کنار ما

گوهر حریف گرد یتیمی نمی شود

نتوان فشاند دامن ناز از غبار ما

1010

صائب چو خضر روی خزان فنا ندید

شد سبز هر که از سخن آبدار ما

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آخر به لو‌ح آ‌ینهٔ اعتبار ما

چیزی نوشتنی‌ست به خط غبار ما

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 192

آمد بهار خرم آمد نگار ما

چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 203

منگر به چشم کم به دل داغدار ما

فانوس شمع طور بود لاله زار ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 765

با اختیار حق چه بود اختیار ما؟

با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 767

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور