غزل شمارهٔ 765

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ارما

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

منگر به چشم کم به دل داغدار ما

فانوس شمع طور بود لاله زار ما

آید اگر چه قطره ما خرد در نظر

آن بحر بیکنار بود در کنار ما

هر چند همچو آبله در ظاهریم خشک

در پرده دل است گره، نوبهار ما

آب گهر به خشک لبان می کند سبیل

دریا ترست از مژه اشکبار ما

در قلزمی که آب گهر را قرار نیست

ساکن شود چگونه دل بی قرار ما؟

شق می کند ز شوق، گریبان سنگ را

در جستجوی سوخته جانان شرار ما

چندین هزار خانه زین می شود تهی

چون پای در رکاب نهد شهسوار ما

از اعتبار اگر دگران معتبر شوند

در ترک اعتیاد بود اعتبار ما

تمکین ماست مهر لب خصم هرزه نال

سیلاب را خموش کند کوهسار ما

1010

نقصی به ما نمی رسد از بوته گداز

داغ است آتش از زر کامل عیار ما

1111

چون سایه هما که فتادن عروج اوست

ز افتادگی زیاده شود اعتبار ما

1212

چون لاله ایم اگر چه جگرگوشه بهار

باشد به نان سوخته خود مدار ما

1313

ما را توقع صله صائب ز خلق نیست

کز ذوق کار خویش بود مزد کار ما

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آخر به لو‌ح آ‌ینهٔ اعتبار ما

چیزی نوشتنی‌ست به خط غبار ما

بیدل دهلویغزلیاتغزل شمارهٔ 192

آمد بهار خرم آمد نگار ما

چون صد هزار تنگ شکر در کنار ما

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 203

دایم شکفته است دل داغدار ما

موقوف وقت نیست چو عنبر بهار ما

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 764

با اختیار حق چه بود اختیار ما؟

با نور آفتاب چه باشد شرار ما؟

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 767

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور