صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 839غزل شمارهٔ 839شاعر: صائبوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن (مجتث مثمن مخبون)قافیہ: ینراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںز راستی نبود خجلتی گشاده جبین راکه نقش راست نسازد سیاه روی نگین را2نقل کریںبه پیچ و تاب کمر نیست رحم کوه سرین راچه غم ز لاغری رشته است در ثمین را؟3نقل کریںچه حاجت است به گلگشت باغ، گوشه نشین را؟که تنگنای رحم باغ دلگشاست جنین را4نقل کریںز خانه پدری کی شوند مانع فرزند؟ز ما دریغ ندارد خدا بهشت برین را5نقل کریںازان کنم دم مردن نگاه خیره به رویشکه نیست خجلتی از پی نگاه بازپسین را6نقل کریںبغل به شاهسواری گشوده است امیدمکه کرده است تهی صد هزار خانه زین را7نقل کریںرسید هر که درین خاکدان به گنج قناعتچو مور، زیر زمین برد عیش روی زمین را8نقل کریںخراش درد ز دل می توان به چاره زدودناگر به دست توان محو کرد نقش نگین را9نقل کریںتلاش صدر برون کرد ز دل که گرد خجالتچو آستانه دهد خاکمال، صدر نشین را10نقل کریںغبار خط نگرفته است روی سیمبران راچنان که فکر تو صائب گرفته روی زمین را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 838اگلی نظمز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانهاصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 840زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاگر مطالعه خواهد کسی بهشت برین رابیا مطالعه کن گو به نوبهار زمین راسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 2 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوانآڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمز موج خویش بود تازیانه ریگ روان راچه حاجت است محرک، ز دست رفته عنان را؟صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 838
اگلی نظمز جوش عشق شود با قوام، شیره جانهاز عقل پا به رکاب سفر شوند روانهاصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 840
اگر مطالعه خواهد کسی بهشت برین رابیا مطالعه کن گو به نوبهار زمین راسعدی»مواعظ»قصاید»قصیدهٔ شمارهٔ 2 - در ستایش علاء الدین عطاملک جوینی صاحب دیوان
