شمارهٔ 25

آمد آن حور و دست من بربست

زده استادوار نیش به دست

در هوای تو جان و تن بارست

جان فدا کرد عاشق و وارست

کشته را رشک کشته دگرست

من و زخمی که بر دل از جگرست

یکی از بخت کامران بینی

دیگری تنگ عیش و کوته‌دست

پنجه با شیر زدن و مشت با شمشیر، کار خردمندان نیست.

جنگ و زورآوری مکن با مست