Two sons of amirs were in Egypt, the one acquiring science, the other accumulating wealth, till the former became the ullemma of the period and the other the prince of Egypt; whereon the rich man looked with contempt upon the faqih and said: ‘I have reached the sultanate whilst thou hast remained in poverty as before.’ He replied: ‘O brother, I am bound to be grateful to the most high Creator for having obtained the inheritance of prophets whilst thou hast attained the inheritance of Pharaoh and of Haman, namely the kingdom of Egypt.’
I am that ant which is trodden under foot Not that wasp, the pain of whose sting causes lament. How shall I give due thanks for the blessing That I do not possess the strength of injuring mankind?
زمین
شدم در گوشه میخانه محرم
گرفتم گوشه ای از جمله عالم
جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 304
چنان مست است از آن دم جان آدم
که نشناسد از آن دم جان آدم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1500
یکی مطرب همیخواهم در این دم
که نشناسد ز مستی زیر از بم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1505
خداوندا مده آن یار را غم
مبادا قامت آن سرو را خم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1514
چنان مستم چنان مستم من این دم
که حوا را بنشناسم ز آدم
رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1542
چو دانستم که گردندهست عالم
نیاید مرد را بنیاد محکم
سناییدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 251
مسلم کن دل از هستی مسلم
دمادم کش قدح اینجا دمادم
سناییدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 254
زهی پشت و پناه هر دو عالم
سر و سالار فرزندان آدم
سناییدیوان اشعارقصایدقصیدهٔ شمارهٔ 110
عزیزی گفت من عمری درین کار
بعقد و جد در بودم گرفتار
عطاراسرارنامهبخش چهاردهمبخش 6 - الحکایه و التمثیل
یکی گفتهست از اهل سلامت
که گر رسوا شود خلق قیامت
عطارالهی نامهبخش سیزدهم(2) حکایت
