غزل شمارهٔ 475

شاعر: سعدی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ین

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

به است آن یا زنخ یا سیب سیمین

لب است آن یا شکر یا جان شیرین

بتی دارم که چین ابروانش

حکایت می‌کند بتخانه چین

از آن ساعت که دیدم گوشوارش

ز چشمانم بیفتاده‌ست پروین

هر آن وقتی که دیدارش نبینم

جهانم تیره باشد بر جهان‌بین

به خوابی آرزومندم ولیکن

سر بی‌دوست چون باشد به بالین

از آب و گل چنین صورت که دیده‌ست

تعالی خالق الانسان من طین

غرور نیکوان باشد نه چندان

جفا بر عاشقان باشد نه چندین

من از مهری که دارم برنگردم

تو را گر خاطر مهر است و گر کین

نگارینا به شمشیرت چه حاجت

مرا خود می‌کشد دست نگارین

1010

به دست دوستان بر کشته بودن

ز دنیا رفتنی باشد به تمکین

1111

بکش تا عیب‌گیرانم نگویند

نمی‌آید ملخ در چشم شاهین

1212

نظر کردن به خوبان دین سعدیست

مباد آن روز کاو برگردد از دین

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بیا ای اهل دل را قرة العین

کمان ابروانت قاب قوسین

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 740

ندا آمد به جان از چرخ پروین

که بالا رو چو دردی پست منشین

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1898

تو را پندی دهم ای طالب دین

یکی پندی دلاویزی خوش آیین

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1911

برآ بر بام و اکنون ماه نو بین

درآ در باغ و اکنون سیب می چین

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1916

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور