غزل شمارهٔ 350

شاعر: سعدی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ول

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 6

صنف: غزل

من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

مرا از آن چه که خدمت قبول یا نه قبول

نه دست با تو درآویختن، نه پای گریز

نه احتمال فراق و نه اختیار وصول

کمند عشق نه بس بود زلف مفتولت

که روی نیز بکردی ز دوستان مفتول

من آنم ار تو نه آنی که بودی اندر عهد

به دوستی که نکردم ز دوستیت عدول

ملامتت نکنم گر چه بی‌وفا یاری

هزار جان عزیزت فدای طبع ملول

مرا گناه خود است ار ملامت تو برم

که عشق بار گران بود و من ظلوم جهول

گر آن چه بر سر من می‌رود ز دست فراق

علی التمام فروخوانم الحدیث یطول

ز دست گریه کتابت نمی‌توانم کرد

که می‌نویسم و در حال می‌شود مغسول

من از کجا و نصیحت‌کنان بیهده‌گوی

حکیم را نرسد کدخدایی بهلول

1010

طریق عشق به گفتن نمی‌توان آموخت

مگر کسی که بود در طبیعتش مجبول

1111

اسیر بند غمت را به لطف خویش بخوان

که گر به قهر برانی کجا شود مغلول؟

1212

نه زور بازوی سعدی که دست قوت شیر

سپر بیفکند از تیغ غمزه مسلول

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

بیا که فصل بهار است و محتسب معزول

معاشران به فراغت به کار خود مشغول

جامیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 216

اگر به کویِ تو باشد مرا مَجالِ وصول

رَسَد به دولتِ وصلِ تو کارِ من به اصول

حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 306

جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول

به سبحه است سر و کار عامل معزول

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 5258

نخست عشق به میخانه کرد نزول

به گرد مدرسه گردیدنست نامعقول

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 405

کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفول

به هیچ مسئله خاطر نمی‌شود مشغول

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 406

نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

در سرای به هم‌کرده از خُروج و دُخول

سعدیدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 351

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور