رباعی شمارهٔ 1567

ای نفس فرو گرفته سر‌تا‌سر تو

آلوده نجاستِ منی گوهرِ تو

تا جان دارم حلقِ من و خنجر تو

با جان چکنم گر نکنم در سر تو

در چرخ نگنجد آنکه شد لاغر تو

جان چاکر آن کسی که شد چاکر تو