رباعی شمارهٔ 1021

در کارگهِ کوزه‌گری بودم دوش

دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش

دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

در کارگهِ کوزه‌گری رفتم دوش

دیدم دو هزار کوزه، گویا و خموش

گویند مرا صوابرایان به هوش

چون دست نمی‌رسد به خرسندی کوش

سودی نکند فراخنای بر و دوش

گر آدمیی عقل و هنرپرور و هوش

می بر کف گیر و هر دو عالم بفروش

بیهوده مدار هر دو عالم به خروش

چون برفکنند از همه چیزی سرپوش

چون دیگ درآید همه عالم در جوش

تا چند زنی منادی، ای سر که فروش!

بیزحمت لب شراب تحقیق بنوش

گر خواهی تو که وقت خود داری گوش

دم در کشی و به خویش بازآری هوش

پیمانهٔ خاک گشت آن چشمهٔ نوش

وان چشمهٔ خورشید باستاد زجوش