رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1190رباعی شمارهٔ 1190شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انتوامصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںتا جان دارم بندهٔ مرجان توامدل جمع از آن زلف پریشان توام22نقل کریںای نای بنال مست افغان تواموی چنگ خمش مشو که مهمان توام◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا ترک دل خویش نگیری ندهموانچت گفتم تا نپذیری ندهمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1189اگلی نظمتا چند بهر زه چون غباری گردمگه بر سر که گه سوی غاری گردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1191◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمتا چند بهر زه چون غباری گردمگه بر سر که گه سوی غاری گردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1191
