رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1189رباعی شمارهٔ 1189شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یریندهمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا ترک دل خویش نگیری ندهموانچت گفتم تا نپذیری ندهم2نقل کریںحیلت بگذار و خویشتن مرده مسازجان و سر تو که تا نمیری ندهم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا آتش و آب عشق بشناختهامدر آتش دل چو آب بگداختهامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1188اگلی نظمتا جان دارم بندهٔ مرجان توامدل جمع از آن زلف پریشان توامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1190ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا آتش و آب عشق بشناختهامدر آتش دل چو آب بگداختهامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1188
اگلی نظمتا جان دارم بندهٔ مرجان توامدل جمع از آن زلف پریشان توامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1190
