رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1191رباعی شمارهٔ 1191شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اریگردمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںتا چند بهر زه چون غباری گردمگه بر سر که گه سوی غاری گردم22نقل کریںتا چند چو طفل بر نگاری گردمیک چند گهی بگرد یاری گردم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا جان دارم بندهٔ مرجان توامدل جمع از آن زلف پریشان توامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1190اگلی نظمتا چند چو دف دست ستمهات خورمیا همچو رباب زخم غمهات خورمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1192◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا جان دارم بندهٔ مرجان توامدل جمع از آن زلف پریشان توامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1190
اگلی نظمتا چند چو دف دست ستمهات خورمیا همچو رباب زخم غمهات خورمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1192
