رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1192رباعی شمارهٔ 1192شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: مهاتخورمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا چند چو دف دست ستمهات خورمیا همچو رباب زخم غمهات خورم2نقل کریںگفتی که چو چنگ در برت بنوازممن نای تو نیستم که دمهات خورم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا چند بهر زه چون غباری گردمگه بر سر که گه سوی غاری گردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1191اگلی نظمتا خواستهام از تو ترا خواستهاماز عشق تو خوان عشق آراستهامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1193ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا چند بهر زه چون غباری گردمگه بر سر که گه سوی غاری گردمرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1191
اگلی نظمتا خواستهام از تو ترا خواستهاماز عشق تو خوان عشق آراستهامرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1193
