رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1704غزل شمارهٔ 1704شاعر: رومیوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: مہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاشکم دهل شدهست از این جام دم به دممی زن دهل به شکر دلا لم و لم و لم2نقل کریںهین طبل شکر زن که می طبل یافتیگه زیر می زن ای دل و گه بم و بم و بم3نقل کریںاز بهر من بخر دهلی از دهلزنانتا برکنم ز باغ جهان شاخ و بیخ غم4نقل کریںلشکر رسید و عشق سپهدار لشکرستصحرا و کوه پر شد از طبل و از علم5نقل کریںما پر شدیم تا به گلو ساقی از ستیزمی ریزد آن شراب به اسراف همچو یم6نقل کریںدانی که بحر موج چرا می زند به جوشاز من شنو که بحریم و بحر اندرم7نقل کریںتنگ آمدهست و می طلبد موضع فراخبر می جهد به سوی هوا آب لاجرم8نقل کریںکان آب از آسمان سفری خوی بودهستاندر هوا و سیل و که و جوی ای صنم9نقل کریںآب حیات ما کم از آن آب بحر نیستما موج می زنیم ز هستی سوی عدم10نقل کریںنی در جهان خاک قرار است روح رانی در هوای گنبد این چرخ خم به خم11نقل کریںزان باغ کو شکفت همان جاست میل جانیعنی کنار صنع شهنشاه محتشم12نقل کریںبس بس مکن هنوز تو را باده خوردنی استما راضییم خواجه بدین ظلم و این ستم13نقل کریںخاموش باش فتنه درافکندهای به شهرخاموشیش مجوی که دریاست جان عم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظممن آن شب سیاهم کز ماه خشم کردممن آن گدای عورم کز شاه خشم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1703اگلی نظماز ما مشو ملول که ما سخت شاهدیماز رشک و غیرت است که در چادری شدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1705زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمن بنده حقیر و تو سلطان محتشمگر در غم تو زار بمیرم تو را چه غمجامی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 580بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَملِلّهِ حمدُ مُعتَرِفٍ غایةَ النِّعَمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 312چون گرد باد آه ز خاکم کشد علمبر فرق روزگار فشاند غبار غمعرفی»قصیدهها»شمارهٔ 38 - در منقبت علی (ع)آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظممن آن شب سیاهم کز ماه خشم کردممن آن گدای عورم کز شاه خشم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1703
اگلی نظماز ما مشو ملول که ما سخت شاهدیماز رشک و غیرت است که در چادری شدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1705
بُشری اِذِ السَّلامةُ حَلَّت بِذی سَلَملِلّهِ حمدُ مُعتَرِفٍ غایةَ النِّعَمحافظ»غزلیات»غزل شمارهٔ 312
