رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 991رباعی شمارهٔ 991شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ذاشتمشصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمش2نقل کریںبگذاشت بتا مرا و آمد بر تونیکو دارش که من نکو داشتمش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآتش در زن ز کبریا در کویشتا ره نبرد هیچ فضولی سویشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 990اگلی نظمآن دم که حق بندهگزاری همه خوشوز مهر سر بنده بخاری همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 992ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمآن دم که حق بندهگزاری همه خوشوز مهر سر بنده بخاری همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 992
