رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 992رباعی شمارهٔ 992شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اریهمهخوشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآن دم که حق بندهگزاری همه خوشوز مهر سر بنده بخاری همه خوش2نقل کریںاز خانه برانیم بزاری همه خوشچون عزم کنم هم بگذاری همه خوش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمآن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 991اگلی نظمآندیده که هست عاشق گلزارشمشغول کجا کند سر هر خارشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 993زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای زلف پر از مشک تتاری همه خوشاندر طلب چو من نگاری همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1014اندر بر خویشم بفشاری همه خوشبر راه زنان مرگ گماری همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 999ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمآن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 991
