رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 990رباعی شمارهٔ 990شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویشہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںآتش در زن ز کبریا در کویشتا ره نبرد هیچ فضولی سویش2نقل کریںآنروی چو ماه را بپوش از مویشتا دیدهٔ هر خسی نبیند رویش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهستم ز غمش چنان پریشان که مپرسزانسان شدهام بی سر و سامان که مپرسرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 989اگلی نظمآن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 991زمینہم وزن و قافیہ نظمیںهمسایه که میل طبع بینی سویشفردوس برین بود سرا در کویشسعدی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 90زین موی که بر میان تست ای بدکیشباشدت کمرت خجل ز بی برگی خویشغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 68ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهستم ز غمش چنان پریشان که مپرسزانسان شدهام بی سر و سامان که مپرسرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 989
اگلی نظمآن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 991
زین موی که بر میان تست ای بدکیشباشدت کمرت خجل ز بی برگی خویشغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 68
