رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1753رباعی شمارهٔ 1753شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انداریہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای گوی زنخ زلف چو چوگان داریابروی کمان و تیر مژگان داری2نقل کریںخورشید جبین و چهرهٔ همچون ماهمی گون لبی و چشم چو مستان داری◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای کمتر مهمانیت آب گرمیکز لذت آن مست شود بیشرمیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1752اگلی نظمای ماه اگرچه روشن و پرنوریاز روشنی روی بت من دوریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1754زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای شب تو طریقِ زلفِ جانان دارییعنی نتوان گفت که پایان داریعطار»مختارنامه»باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد»شمارهٔ 18چشمان خمار و روی رخشان داریکان گوهر و لعل بدخشان داریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1829ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
ای شب تو طریقِ زلفِ جانان دارییعنی نتوان گفت که پایان داریعطار»مختارنامه»باب چهل و ششم: در معانیی كه تعلّق به صبح دارد»شمارهٔ 18
