رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1700رباعی شمارهٔ 1700شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امکنیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنیگوئی که برو در شب و پیغام کنی22نقل کریںگر من بروم تو با که آرام کنیهمنام من ای دوست کرا نام کنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای آنکه غلام خسرو شیرینیبا عشق بساز گر حریف دینیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1699اگلی نظمای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1701◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1701
