رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1700رباعی شمارهٔ 1700شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امکنیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای آنکه مرا بستهٔ صد دام کنیگوئی که برو در شب و پیغام کنی2نقل کریںگر من بروم تو با که آرام کنیهمنام من ای دوست کرا نام کنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای آنکه غلام خسرو شیرینیبا عشق بساز گر حریف دینیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1699اگلی نظمای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1701ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمای آنکه مرا دهر زبان میدانیور زانکه ببندند دهان میدانیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1701
