رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1738رباعی شمارهٔ 1738شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونمینشویہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای دیده تو از گریه زبون مینشویای دل تو این واقعه خون مینشوی2نقل کریںای جان چو به لب رسیدی از قالب منآخر بچه خوشدلی برون مینشوی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای دوست ز من طمع مکن غمخواریجز مستی و جز شنگی و جز خماریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1737اگلی نظمای روی ترا پیشه جهانآرائیوی زلف ترا قاعده عنبر سائیرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1739زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای تن ز زمانه سر نگون مینشویوی دل تو درین میانه خون مینشویعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 24ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای دوست ز من طمع مکن غمخواریجز مستی و جز شنگی و جز خماریرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1737
ای تن ز زمانه سر نگون مینشویوی دل تو درین میانه خون مینشویعطار»مختارنامه»باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر»شمارهٔ 24
