صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 196

غزل شمارهٔ 196

شاعر: رومی

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)

قافیہ: انرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 6

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
صداکار: پری ساتکنی عندلیب
Toggle stanza 1
1

Bring into motion your amber-scattering tress; bring into dancing the souls of the Sufis.

2

Sun, moon and stars dancing around the circle, we dancing in the midst—set that midst a-dancing.

3

Your grace minstrelwise with the smallest melody brings into the wheel the Sufiof heaven.

4

The breeze of spring comes hurrying, uttering a melody; it sets the world a-laughing, raises autumn from the dead.

5

Many a snake becomes a friend, rose partners thorn; the season of scattering largesse is come to the king of the orchard.

6

Every moment a perfume wafts from the garden like a message some whither, as if to say, “Cry welcome today to the friends!”

7

The orchard, departed into its secret heart, is speaking to you; do you depart into your own secret, that life may come to your soul,

8

That the lily’s bud may open its secret to the cypress, that the tulip may bring good tidings to willow and judas-tree,

9

That the secret of every young shoot may emerge from the depths, the ascensionists having set up a ladder in the garden.

10

The songbirds and nightingales are seated in the branches, like the guardian enjoying his stipend from the treasury;

11

These leaves are like tongues, these fruits like hearts—when the hearts show their faces, they give worth to the tongue.

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را

چون با زنی برانی سستی دهد میان را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 195

اگلی نظم

ای بنده بازگرد به درگاه ما بیا

بشنو ز آسمان‌ها حی علی الصلا

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 197

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

گفتی ز دل برون کن غمهای بیکران را

تو پیش چشم و آنگه جای گله زبان را

امیرخسرو دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 39

از بیخودی نمانده است پروای جسم، جان را

مستی ز یاد بلبل برده است آشیان را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 835

شب تا سحر کنم عجز، تا بوسم آستان را

آخر سپارشی کن، بی درد پاسبان را

عرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 17

نی مهر دوست دارم ، نی کین دشمنان را

یک طور دوست دارم بی مهر و مهربان را

عرفی»غزلیات»غزل شمارهٔ 18

ای میرآب بگشا آن چشمه روان را

تا چشم‌ها گشاید ز اشکوفه بوستان را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 186

شهوت که با تو رانند صدتو کنند جان را

چون با زنی برانی سستی دهد میان را

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 195

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00