رباعی شمارهٔ 287

در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست

وین درد مرا به هیچ رو درمان نیست

چون راه تو را هیچ سر و پایان نیست

این درد من سوخته را درمان نیست

چون درد ترا تا به ابد درمان نیست

گر شاد شوی به قطع جز نقصان نیست

عاشق نبوَد آن که سبُک چون جان نیست

شب همچو ستاره گرد مه گردان نیست