غزل شمارهٔ 803

منعم از خواب عدم تیره روان برخیزد

هر که شب سیر خورد صبح گران برخیزد

تا کیم دود شکایت ز بیان برخیزد

بزن آتش که شنیدن ز میان برخیزد

در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد

همچو سرو این تن من بی‌دل و جان برخیزد