رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1004رباعی شمارهٔ 1004شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: امشہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگه باده لقب نهادم و گه جامشگاهی زر پخته گاه سیم خامش22نقل کریںگه دانه و گاه صید و گاهی دامشاین جمله چراست تا نگویم نامش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمگفتی چونی بیا که چون روزم خوشچون روز همی درم میدوزم خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1003اگلی نظممرغان رفتند بر سلیمان بخروشکاین بلبل را چرا نمیمالی گوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1005◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںدر مجلس سلطان بشکستم جامشتا جنگ شود بشنوم آن دشنامشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1036◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمگفتی چونی بیا که چون روزم خوشچون روز همی درم میدوزم خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1003
اگلی نظممرغان رفتند بر سلیمان بخروشکاین بلبل را چرا نمیمالی گوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1005
