رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1003رباعی شمارهٔ 1003شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وزمخوشصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگفتی چونی بیا که چون روزم خوشچون روز همی درم میدوزم خوش2نقل کریںتا روی چو آتشت بدیدم چو سپندمیسوزم و میسوزم و می سوزم خوش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای چشم بیا دامن خود در خون کشوی روح برو قماش بر گردون کشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1002اگلی نظمگه باده لقب نهادم و گه جامشگاهی زر پخته گاه سیم خامشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1004ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای چشم بیا دامن خود در خون کشوی روح برو قماش بر گردون کشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1002
