رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1002رباعی شمارهٔ 1002شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ونکشصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای چشم بیا دامن خود در خون کشوی روح برو قماش بر گردون کش2نقل کریںبر لعل لبت هر آنکه انگشت نهادمندیش و زبانش از قفا بیرون کش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای جان جهان و روشنائی همه خوشآرام دلی و آشنائی همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1001اگلی نظمگفتی چونی بیا که چون روزم خوشچون روز همی درم میدوزم خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1003ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای جان جهان و روشنائی همه خوشآرام دلی و آشنائی همه خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1001
اگلی نظمگفتی چونی بیا که چون روزم خوشچون روز همی درم میدوزم خوشرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 1003
