غزل شمارهٔ 2439

شاعر: رومی

وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)

قافیہ: ارهای

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

دامن کشانم می‌کِشد در بتکده عَیّاره‌ای

من همچو دامن می‌دَوَم اندر پی خون‌خواره‌ای

یک لحظه هَستم می‌کُند یک لحظه پَستم می‌کُند

یک لحظه مَستم می‌کند خودکامه‌ای خَمّاره‌ای

چون مُهره‌ام در دست او، چون ماهی‌اَم در شَست او

بر چاه بابِل می‌تَنَم، از غَمزه‌ی سَحّاره‌ای

لاهوت و ناسوت من او، هاروت و ماروت من او

مرجان و یاقوت من او، بر رغم هر بدکاره‌ای

در صورت آب خوشی، ماهی چو برج آتشی

در سینه‌ی دلبر، دلی، چون مرمری، چون خاره‌ای

اسرار آن گنجِ جهان با تو بگویم در نهان

تو مهلتم دِه تا که من، با خویش آیم پاره‌ای

روزی ز عکس روی او، بُردم سبو تا جوی او

دیدم ز عکسِ نور او، در آبِ جو، استاره‌ای

گفتم که آنچ از آسمان جُستم بدیدم در زمین

ناگاه فضل ایزدی، شد چاره‌ی بیچاره‌ای

شُکر است در اول صَفم، شمشیر هندی در کفم

در باغ نُصرت بشکفم، از فَرِّ گُلْ‌رخساره‌ای

1010

آن رفت کز رنج و غَمان، خَم داده بودم چون کمان

بود این تنم چون استخوان در دست هر سگساره‌ای

1111

خورشید دیدم نیم شب، زُهره درآمد در طرب

در شهر خویش آمد عجب سرگشته‌ای آواره‌ای

1212

اندر خم طُغرای کَن، نو گشت این چرخ کهن

عیسی درآمد در سخن، بربسته در گهواره‌ای

1313

در دل نیفتد آتشی، در پیش ناید ناخوشی

سر برنیارد سرکشی، نَفْسی نماند اَمّاره‌ای

1414

خوش شد جهان عاشقان، آمد قِران عاشقان

وارست جانِ عاشقان از مَکر هر مَکّاره‌ای

1515

جان لطیف بانمک بر عرش گردد چون مَلَک

نَبْوَد دگر زیر فَلَک، مانند هر سَیّاره‌ای

1616

مانند موران عقل و جان، گشتند در طاس جهان

آن رخنه جویان را نهان وا شد در و درساره‌ای

1717

بی‌خارْ گردد شاخِ گل، زیرا که ایمن شد ز ذُلّ

زیرا نمانْدَش دشمنی، گُل‌چین و گُل‌افشاره‌ای

1818

خاموش خاموش ای زبان همچون زبان سوسنان

مانند نرگس چشمْ شو، در باغْ کُن نَظّاره‌ای

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

شهری‌ست معمور و در او از هر طرف مه‌پاره‌ای

مسکین دلم صدپاره و در دست هر مه پاره‌ای

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1772

فریاد کاندر شهر ما خون می‌کند عیاره‌ای

شوخی‌کشی غارتگری مردم‌کشی خونخواره‌ای

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 1775

نی سنبل تنباکویی نه آتش رخساره‌ای

دل بوی خامی می‌دهد بی‌داغ آتش‌پاره‌ای

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 562

از بامدادان ساغری پر کرد خوش خماره‌ای

چون فرقدی عرعرقدی شکرلبی مه پاره‌ای

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 2445

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور