رباعی شمارهٔ 1608

در غیرتم از صبا که چون بیگه و گه

گستاخ رود به کوی آن زیبا مه

ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

تو خود شکری پسته و بادام مده

گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

بهتان چنین بر من بیچاره منه