رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2377غزل شمارهٔ 2377شاعر: رومیوزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیہ: ارشدهہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای خداوند یکی یار جفاکارش دهدلبری عشوه ده سرکش خون خوارش ده22نقل کریںتا بداند که شب ما به چه سان میگذردغم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده33نقل کریںچند روزی جهت تجربه بیمارش کنبا طبیبی دغلی پیشه سر و کارش ده44نقل کریںببرش سوی بیابان و کن او را تشنهیک سقایی حجری سینه سبکسارش ده55نقل کریںگمرهش کن که ره راست نداند سوی شهرپس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده66نقل کریںعالم از سرکشی آن مه سرگشته شدندمدتی گردش این گنبد دوارش ده77نقل کریںکو صیادی که همیکرد دل ما را پارزو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده88نقل کریںمنکر پار شدهست او که مرا یاد نماندببر انکار از او و دم اقرارش ده99نقل کریںگفتم آخر به نشانی که به دربان گفتیکه فلانی چو بیاید بر ما بارش ده1010نقل کریںگفت آمد که مرا خواجه ز بالا گیردرو بجو همچو خودی ابله و آچارش ده1111نقل کریںبس کن ای ساقی و کس را چو رهی مست مکنور کنی مست بدین حد ره هموارش ده◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمصنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما دهغم تو به توی ما را تو به جرعهای صفا دهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2376اگلی نظمصد خمار است و طرب در نظر آن دیدهکه در آن روی نظر کرده بود دزدیدهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2378◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںهیچ کس را نشود دنیی و دین جمع به هموای آن کس که به دنییست گرفتار شدهجامی»دیوان اشعار»قطعات»شمارهٔ 2یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش دهصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 6594شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شدههر که زین راه گذشتست گرفتار شدهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 505◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمصنما از آنچ خوردی بهل اندکی به ما دهغم تو به توی ما را تو به جرعهای صفا دهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2376
اگلی نظمصد خمار است و طرب در نظر آن دیدهکه در آن روی نظر کرده بود دزدیدهرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 2378
شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شدههر که زین راه گذشتست گرفتار شدهنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 505