رباعی شمارهٔ 152

از تن چو برفت جان پاک من و تو

خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو

مِی خور که فلک بهر هلاک من و تو

قصدی دارد به جانِ پاک من و تو

از تن چو برفت جان پاک من و تو

خشتی دو نهند بر مغاک من و تو