خیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 57رباعی 57شاعر: خیاموزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اکمنوتوہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںاز تن چو برفت جان پاک من و توخشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو2نقل کریںو آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگراندر کالبدی کشند خاکِ من و تو!◆اگلی / پچھلی نظماگلی نظم* هر ذره که بر روی زمینی بوده استخورشیدرُخی، زُهرهجَبینی بوده استخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 58زمینہم وزن و قافیہ نظمیںمِی خور که فلک بهر هلاک من و توقصدی دارد به جانِ پاک من و توخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 64از تن چو برفت جان پاک من و توخشتی دو نهند بر مغاک من و توخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 151می خور که فلک بهر هلاک من و توقصدی دارد به جان پاک من و توخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 152ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
اگلی نظم* هر ذره که بر روی زمینی بوده استخورشیدرُخی، زُهرهجَبینی بوده استخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 58
مِی خور که فلک بهر هلاک من و توقصدی دارد به جانِ پاک من و توخیام»ترانههای خیام (صادق هدایت)»ذرات گردنده [73-57]»رباعی 64