صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. جامی
  2. »هفت اورنگ
  3. »سلسلةالذهب
  4. »دفتر اول
  5. »بخش 110 - طبقه ثانی آنکه نیت ایشان اجتناب از آنست که شر ایشان متعدی به غیر شود و هذا ارفع من الاول فان فی الاول سوء الظن بالناس و فی الثانی سؤ الظن بنفسه و سؤ الظن بنفسک اولی لأنک بنفسک اعرف

بخش 110 - طبقه ثانی آنکه نیت ایشان اجتناب از آنست که شر ایشان متعدی به غیر شود و هذا ارفع من الاول فان فی الاول سوء الظن بالناس و فی الثانی سؤ الظن بنفسه و سؤ الظن بنفسک اولی لأنک بنفسک اعرف

شاعر: جامی

وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

صنف: مثنوی

Toggle stanza 1
1

وان دگر رخت و بار برده به غار

وز صغار و کبار کرده کنار

2

نیتش آنکه هیچ آسوده

زو نگردد به هرزه فرسوده

3

به حدیث رسول صدق اندیش

هست هفتاد شعبه ایمان بیش

4

هست ازان جمله شعبه ادنی

کردن از راه خلق دفع اذی

5

هیچ اذایی به راه خلق خدای

نیست بدتر ز نفس بدفرمای

6

منصف متصف به هوش و خرد

خلق را نیک دید و خود را بد

7

همه کس را ز خویش بهتر دید

بد خود را به خلق نپسندید

8

تا کسی کم کشد ازو باری

در دلی کم خلد ازو خاری

9

بار خود را به دوششان نگذاشت

خار خود را ز راهشان برداشت

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گفت روباه بچه با روباه

کای ز مکر سگان ده آگاه

جامی»هفت اورنگ»دفتر اول»بخش 109 - تمثیل

اگلی نظم

راهبی راه بی غبار گرفت

دامن کوه و کنج غار گرفت

جامی»هفت اورنگ»دفتر اول»بخش 111 - سؤال و جواب راهب

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور