غالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 36رباعی شمارهٔ 36شاعر: غالب دهلویوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ویشاوردہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںاین نامه که راحت دل ریش آوردسرمایه آبروی درویش آورد22نقل کریںدر هر بن مو دمید جانی یعنیسامان نثار خویش با خویش آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبادست غم آن باد که حاصل ببردآب رخ هوشمند و غافل ببردغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 35اگلی نظموقت ست که آسمان موجه نازدمهر آینه پیش رخ نهد مه نازدغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 37◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاین کار که عشق تو مرا پیش آوردنه در خورِ جانِ منِ درویش آوردعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 19◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبادست غم آن باد که حاصل ببردآب رخ هوشمند و غافل ببردغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 35
اگلی نظموقت ست که آسمان موجه نازدمهر آینه پیش رخ نهد مه نازدغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 37
این کار که عشق تو مرا پیش آوردنه در خورِ جانِ منِ درویش آوردعطار»مختارنامه»باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ بیحوصله و معانی كه تعلّق به»شمارهٔ 19
