غالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 37رباعی شمارهٔ 37شاعر: غالب دهلویوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: هنازدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںوقت ست که آسمان موجه نازدمهر آینه پیش رخ نهد مه نازد2نقل کریںاین خود شرف دگر بود نیست عجبگر مهر به پابوس شهنشه نازد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماین نامه که راحت دل ریش آوردسرمایه آبروی درویش آوردغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 36اگلی نظمگیرم که ز دهر رسم غم برخیزدغمهای گذشته چون به هم برخیزدغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 38ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماین نامه که راحت دل ریش آوردسرمایه آبروی درویش آوردغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 36
اگلی نظمگیرم که ز دهر رسم غم برخیزدغمهای گذشته چون به هم برخیزدغالب دهلوی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 38
