عطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 6شمارهٔ 6شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ایافتادہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںماهی که چو مهر عالم آرای افتادتا هر کس را به مهر او رای افتاد2نقل کریںدی میشد و میکشید موی اندر پایو امروز چو موی گشت و از پای افتاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدردا که گلم میان گلزار بریختوز باد اجل بزاری زار بریختعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 5اگلی نظمآه از غم آن که زود برگشت و برفتبگذشت چنانکه باد بر دشت و برفتعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 7زمینہم وزن و قافیہ نظمیںماهی که به حسن، عالم آرای افتادجان در طلبش شیفته هر جای افتادعطار»مختارنامه»باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق»شمارهٔ 24تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاددل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتادعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 64ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدردا که گلم میان گلزار بریختوز باد اجل بزاری زار بریختعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 5
اگلی نظمآه از غم آن که زود برگشت و برفتبگذشت چنانکه باد بر دشت و برفتعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 7
ماهی که به حسن، عالم آرای افتادجان در طلبش شیفته هر جای افتادعطار»مختارنامه»باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق»شمارهٔ 24
تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاددل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتادعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 64