عطار»مختارنامه»باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق»شمارهٔ 24شمارهٔ 24شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ایافتادہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںماهی که به حسن، عالم آرای افتادجان در طلبش شیفته هر جای افتاد2نقل کریںبیچاره دلم که دست و پایی میزداز دست بشد از آن که در پای افتاد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون درد و دریغ از دل ریشم بنشدجان شد به دریغ ودرد خویشم بنشدعطار»مختارنامه»باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق»شمارهٔ 23زمینہم وزن و قافیہ نظمیںماهی که چو مهر عالم آرای افتادتا هر کس را به مهر او رای افتادعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 6تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاددل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتادعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 64ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون درد و دریغ از دل ریشم بنشدجان شد به دریغ ودرد خویشم بنشدعطار»مختارنامه»باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق»شمارهٔ 23
ماهی که چو مهر عالم آرای افتادتا هر کس را به مهر او رای افتادعطار»مختارنامه»باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان»شمارهٔ 6
تا زلف ترا به خونِ دل، رای افتاددل در سرِ زلفِ تو به صد جای افتادعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 64