عطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 5شمارهٔ 5شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وكنبنشینہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبد چند کنی کار نکو کن، بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن، بنشین2نقل کریںچون شیوهٔ خلق دیدی و دانستیخط بر همه کش روی بدو کن، بنشین◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا کی هنر خویش پدیدار کنیبنشینی و پوستین اغیار کنیعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 4اگلی نظمتا بر ره خلق مینشینی ای دلدر خرمن شرک خوشه چینی ای دلعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 6زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشینعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 23ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا کی هنر خویش پدیدار کنیبنشینی و پوستین اغیار کنیعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 4
اگلی نظمتا بر ره خلق مینشینی ای دلدر خرمن شرک خوشه چینی ای دلعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 6
بد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشینعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 23
