عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 23شمارهٔ 23شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وكنبنشینہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشین2نقل کریںدر خانهٔ استخوانی آخر با سگنتوانی زیست دفع او کن بنشین◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای در غم نان و جامه و آز و نیازافتاده به بازار جهان در تک و تازعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 22اگلی نظمهر دل که به نفس ره به آگاهی بردبه زانکه رهی ز ماه تا ماهی بردعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 24زمینہم وزن و قافیہ نظمیںبد چند کنی کار نکو کن، بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن، بنشینعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 5ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای در غم نان و جامه و آز و نیازافتاده به بازار جهان در تک و تازعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 22
اگلی نظمهر دل که به نفس ره به آگاهی بردبه زانکه رهی ز ماه تا ماهی بردعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 24
بد چند کنی کار نکو کن، بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن، بنشینعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 5
