عطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 24شمارهٔ 24شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهیبردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںهر دل که به نفس ره به آگاهی بردبه زانکه رهی ز ماه تا ماهی برد22نقل کریںزودا که به سرچشمهٔ حیوان برسیگر در ظلمات نفس، ره خواهی برد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشینعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 23اگلی نظماز کس چو سخن نمیپذیری آخرآگه نشوی تا بنمیری آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 25◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبد چند کنی؟ کار نکو کن بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن بنشینعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 23
اگلی نظماز کس چو سخن نمیپذیری آخرآگه نشوی تا بنمیری آخرعطار»مختارنامه»باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود»شمارهٔ 25
