عطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 4شمارهٔ 4شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یاركنیصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتا کی هنر خویش پدیدار کنیبنشینی و پوستین اغیار کنی2نقل کریںچون در قدمی هزار انکار کنیتنها بنشین که سود بسیار کنی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتو خسته نهیی ز عشق، ور خستهئیییدل در غم عشق او به جان بستهئیییعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 3اگلی نظمبد چند کنی کار نکو کن، بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن، بنشینعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 5ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتو خسته نهیی ز عشق، ور خستهئیییدل در غم عشق او به جان بستهئیییعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 3
اگلی نظمبد چند کنی کار نکو کن، بنشینسجادهٔ تسلیم فرو کن، بنشینعطار»مختارنامه»باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن»شمارهٔ 5
