عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 50شمارهٔ 50شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: دازیہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدر زلف اگرچه جایگاهی سازیبا این دلِ سرگشته نمیپردازی2نقل کریںبا تو سخنِ زلف تو مینتوان گفتزیرا که ورا از پسِ پشت اندازی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمشب نیست که جان بی تو به لب مینرسدروزی نه که در غصّه به شب مینرسدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 49اگلی نظمزان خط که به گردِ شکر آوردی توخوندلم و قفای خود خوردی توعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 51زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگه با من دلخسته کنی دمسازیگه چون شمعم بسوزی و بگدازیعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 40ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمشب نیست که جان بی تو به لب مینرسدروزی نه که در غصّه به شب مینرسدعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 49
اگلی نظمزان خط که به گردِ شکر آوردی توخوندلم و قفای خود خوردی توعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 51
گه با من دلخسته کنی دمسازیگه چون شمعم بسوزی و بگدازیعطار»مختارنامه»باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق»شمارهٔ 40
