عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 22شمارهٔ 22شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: وییشاوردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخورشید که چرخ در نکوئیش آوردگوئی که برای یافه گوئیش آورد2نقل کریںچون پیشِ رخِ تو لافِ نیکوئی زدزان لافِ دروغْ زرد روئیش آورد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای حسن تو درحدّ کمال افتادهشرح دهنت کار محال افتادهعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 21اگلی نظمای نرگسِ صفرا زده سودائی توتر گشته و تازه پیشِ رعنائی توعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 23ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای حسن تو درحدّ کمال افتادهشرح دهنت کار محال افتادهعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 21
اگلی نظمای نرگسِ صفرا زده سودائی توتر گشته و تازه پیشِ رعنائی توعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 23