عطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 23شمارهٔ 23شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اییتوہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںای نرگسِ صفرا زده سودائی توتر گشته و تازه پیشِ رعنائی تو22نقل کریںدر هیچ نگارخانهٔ چین هرگزصورت نتوان کرد به زیبائی تو◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخورشید که چرخ در نکوئیش آوردگوئی که برای یافه گوئیش آوردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 22اگلی نظملعلت که بلای دل و دین آید همگه چون گل و گه چو انگبین آید همعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 24◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںخود را به محال خود دچار آیی توچون خاک رهی چه باد پیمایی توعطار»مختارنامه»باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن»شمارهٔ 15◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمخورشید که چرخ در نکوئیش آوردگوئی که برای یافه گوئیش آوردعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 22
اگلی نظملعلت که بلای دل و دین آید همگه چون گل و گه چو انگبین آید همعطار»مختارنامه»باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق»شمارهٔ 24
خود را به محال خود دچار آیی توچون خاک رهی چه باد پیمایی توعطار»مختارنامه»باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن»شمارهٔ 15
