عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 6شمارهٔ 6شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: انخواهیزیستہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست22نقل کریںیک ذرّه به مرگِ خویشتن برگت نیستپنداشتهای که جاودان خواهی زیست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمزان پیش که در عینِ هلاکت فکنندبفکن همه پاک، بو که پاکت فکنندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 5اگلی نظمگاهی به قبولِ خلق خواهی آویختگاهی به عصا و دلق خواهی آویختعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 7◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیستعطار»وصلت نامه»بخش 52 - فی الموت◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمزان پیش که در عینِ هلاکت فکنندبفکن همه پاک، بو که پاکت فکنندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 5
اگلی نظمگاهی به قبولِ خلق خواهی آویختگاهی به عصا و دلق خواهی آویختعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 7
