عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 5شمارهٔ 5شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اكتفكنندصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںزان پیش که در عینِ هلاکت فکنندبفکن همه پاک، بو که پاکت فکنند2نقل کریںزیرا که ز روزگار روزی چندیبر تو شمرند و پس به خاکت فکنند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظماز آتش دل چو دود بر خواهی خاستوز راه زیان و سود برخواهی خاستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 4اگلی نظمتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 6ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظماز آتش دل چو دود بر خواهی خاستوز راه زیان و سود برخواهی خاستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 4
اگلی نظمتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 6
