عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 7شمارهٔ 7شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: لقخواهیاویختہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںگاهی به قبولِ خلق خواهی آویختگاهی به عصا و دلق خواهی آویخت2نقل کریںاز بهرِ شکم روز و شبان در تک و پویخود را به گلو و حلق خواهی آویخت◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 6اگلی نظمگر در کوهی مقیم و گر در دشتیبر خاک گذشتگان مجاور گشتیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 8زمینہم وزن و قافیہ نظمیںگاهی به قبول خلق خواهی آویختگاهی به عصا و دلق خواهی آویختعطار»وصلت نامه»بخش 53 - و له ایضاًماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیستفارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیستعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 6
اگلی نظمگر در کوهی مقیم و گر در دشتیبر خاک گذشتگان مجاور گشتیعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 8
