عطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 31شمارهٔ 31شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: پیشندیدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدل در ره او تصرّف خویش ندیدیک ذرّه در آن راه پس و پیش ندید2نقل کریںآنجا چو فروماندگی لایق بودچیزی ز فروماندگی بیش ندید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون هر نفسی ز درد مهجورتریهر روز درین واقعه معذورتریعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 30اگلی نظمدر بادیه ای که عقل را راهی نیستگر کوه درو،سیر کند کاهی نیستعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 32ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون هر نفسی ز درد مهجورتریهر روز درین واقعه معذورتریعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 30
اگلی نظمدر بادیه ای که عقل را راهی نیستگر کوه درو،سیر کند کاهی نیستعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 32
