عطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 9شمارهٔ 9شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: رچندكنیمصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون دیده سپید شد نظر چند کنیمچون راه سیه گشت سفر چند کنیم2نقل کریںزانجا که نشان نیست نشان چند دهیموان را که خبر نیست خبر چند کنیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیمخود را ز نظر چو خاک در بفکندیمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 8اگلی نظمعمری به هوس نخل معانی بستمگفتم که مگر ز هر حسابی رستمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 10ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتا خرقهٔ سروری ز سر بفکندیمخود را ز نظر چو خاک در بفکندیمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 8
اگلی نظمعمری به هوس نخل معانی بستمگفتم که مگر ز هر حسابی رستمعطار»مختارنامه»باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن»شمارهٔ 10
