عطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 16شمارهٔ 16شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: یرهمیبایدكردصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںدو چشم ز اشک خیره میباید کرداز بس که غمم ذخیره میباید کرد2نقل کریںتا چند به آب پاک روشن داریمروئی که به خاک تیره میباید کرد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمقومی که به خاک مرگ سر بازنهندتا حشر ز قال و قیل خود باز رهندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 15اگلی نظمتا چند ز مرگِ خویش غمناک شویآن بِه که ز اندیشهٔ خود پاک شویعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 17ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمقومی که به خاک مرگ سر بازنهندتا حشر ز قال و قیل خود باز رهندعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 15
اگلی نظمتا چند ز مرگِ خویش غمناک شویآن بِه که ز اندیشهٔ خود پاک شویعطار»مختارنامه»باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست»شمارهٔ 17